Την προηγούμενη εβδομάδα (στις 7/9/2017) εκδικάστηκε η υπόθεση ενός γυμναστή, πτυχιούχου ΤΕΦΑΑ, ο οποίος ασκούσε παράνομες διαιτολογικές πράξεις στη Γλυφάδα και στη Βασιλίσσης Σοφίας στην Αθήνα.

Με λίγα λόγια ενώ είναι γυμναστής, έβγαζε προγράμματα διατροφής (χωρίς να έχει πτυχίο διαιτολόγου), και για αυτό πληρωνόταν. Φυσικά κρίθηκε ένοχος για άσκηση επαγγέλματος χωρίς άδεια, άδεια την οποία βεβαίως δεν είχε τις προϋποθέσεις να λάβει.

 

Ο πτυχιούχος ΤΕΦΑΑ έχει δικαίωμα μόνο να δίνει συμβουλές διατροφής, ως ειδικός υγείας. Σε καμία περίπτωση δε μπορεί να πληρώνεται για να σχεδιάζει προγράμματα διατροφής.

 

Η συγκεκριμένη υπόθεση έχει μια σημαντική ανάγνωση. Δεν εννοώ την προφανή έλλειψη επαγγελματικού ήθους του γυμναστή. Εννοώ την προβληματική κρίση κάποιου ποσοστού των πελατών σχετικά με τον ποιον επαγγελματία εμπιστεύονται.

 

Στα τόσα χρόνια που προπονώ κόσμο πάνω απ το 30% των πελατών μου δεν με ρώτησε ποτέ ποιες είναι οι σπουδές μου και που ειδικεύομαι.

Εμπιστεύτηκαν μόνο όσα τους έλεγα, χωρίς να έχουν γνώση των σπουδών μου. Θα μπορούσα να είμαι εμπειρικός.

 

Δεν είναι απαραίτητα κακό να εμπιστευτεί κάποιος έναν εμπειρικό γυμναστή, είναι δικό του πρόβλημα. Κακό είναι να μη γνωρίζει ότι είναι εμπειρικός.

 

Προσπαθήστε να διερευνήσετε πόσοι από αυτούς τους γυμναστές που εμπιστεύεστε έχουν περάσει ποτε την πόρτα του Πανεπιστημίου, ή έχουν κάποιες ΣΟΒΑΡΕΣ σπουδές στον χώρο. Θα εκπλαγείτε...

Share